دلتنگیهای سارا

عشق وجنون

baranebaharii — Sun, 15 Jul 2007 07:53:18 GMT

سوی چشمانم را فروکش:می توانم ببینمت

گوشهایم را ببر:میتوانم بشنومت

وبی پا می توانم به سویت بپرم

وبی دهان می توانم بخوانمت

بازوهایم را ببر تنگ دربرت می گیرم

بادلم چنانکه با دستانم قلبم را از تپیدن بازدارمغزم خواهد تپید

واگر در مغزم اتش افکنی

تورا در خونم با خود خواهموبرد

نمی خواهم تنها بمانم

baranebaharii — Fri, 01 Jun 2007 10:11:18 GMT

می توانستم بیدار بمانم تا به صدای نفس کشیدنت گوش کنم

ولبخندت را تماشا کنم که در خواب بر لب داری

وقتی که آن دورهایی و خواب می بینی

می توانستم عمرم را در این تسلیم شیرین سر کنم

می توانستم تا ابد در این لحظه غرق شوم

خوب هر لحظه که با تو می گذرانم

لحظه ای است که چون جان حفظش می کنم

نمی خواهم چشمانم را ببندم

نمی خواهم به خواب بروم

چون دلم برایت تنگ می شود عزیزم

و نمی خواهم برای هیچ چیز دلتنگی کنم

چرا که حتی اگر خوابت را هم ببینم

بهترین خوابها هم برایم کافی نخواهد بود

هنوز دلم برایت تنگ می شود

در کنارت آرمیدهام

و تپش قلبت را احساس می کنم

و نمی دانم که چه خوابی می بینی

و آیا خواب مرا می بینی

بعد چشمهایت را می بوسم و سپاس می گویم به خداوند با هم بودنمان را

تنها می خواهم با تو بمانم

در این لحظه تا ابد

نمی خواهم چشمانم را ببندم

نمی خواهم به خواب بروم

چون دلتنگت می شوم عزیزم

نمی خواهم که دلم برای تبسمت تنگ شود

نمی خواهم که دلم برای بوسه ات تنگ شود

تنها می خواهم با تو باشم

همین جا با تو واینگونه

تنها می خواهم تو را به خودم نزدیک نگه دارم

و قلبت را نزدیک به خودم حس کنم

و همین جا در این لحظه باقی بمانه تا آخر زمان

گلهای عشق

baranebaharii — Tue, 08 May 2007 07:02:18 GMT

بعضی از مرد ها هیچ وقت فکرش را نمی کنند

اما تو کردی

از راه رسیدی

و گفتی تقریبا داشتی برایم گل می آوردی

اما چیزی کار را خراب کرده بود

مغازه بسته بود

تردید داشتی…

چه می دانم

از این چیزهایی که امسال ما می بافند

تو فکر کرده بودی که شاید گلهایت را نخواهم

حرفهایت باعث شد لبخند بزنم

و تو را بغل کنم

اما اکنون فقط می توانم لبخند بزنم

اما نگاه کن

ببین که گلهایی که تقریبا آورده بودی این همه دوام آورده

baranebaharii — Tue, 01 May 2007 18:40:21 GMT

سال 1360روز 12 اردیبهشت بود که در یک ظهر طلایییک کودک ظریف و کوچولو و شیریندر شهر قزوین

متولد شدکودکی که مثل همه کودکان دیگر فرشته بود ولی در آسمانابلیس وهمراهانش بالهایش را چیده بودند و او

هم راه پرواز را از یاد برده بود. آه… آه… آه… .

فردا روز سقوط سارا از آسمانها بسوی زمین است

هدیه عشق

baranebaharii — Tue, 24 Apr 2007 13:47:18 GMT

راه افتادهام توی خیابان ومی خواهم باایت هدیه بگیرم... هدیه روز تولد.... هان چیه می خندی همیشه به من می خندی وروی پیشانی بلندت دوتا چین می افتد که نیستم برایت صاف کنم وغر بزنم که نکند پیر شوی...وای؟ اتوبوس رفت باید بدوم وبرسم به دستگیرهای فلزیاش وبین این همه زن ودختر گم بشوم لابد اگر تو بودی می گفتی ؟ چرا باتاکسی نمی روی... چرا با این مشقت پس انداز می کنی؟ بعد هم اخم می کردی وروی پیشانی ات چین می افتاد. دستم را می گیرم به لبه در و بالا می روم... تو صورت یک خانم پیر مهربان لبخند می زنم.. پایم رو از روی پای یک خانم دیگر بر می دارم وکیفم را محکم بغل می کنم. اخر مگر چقدر پول دارم؟برای هدیه گرفتن تقریبا هیچی نیست... زن بغل با لبخند نگاهم می کند انقدر به گوشم نز دیک است که صدای قار وقور شکمش را می شنوم. میخندم و به یاد تو می افتم که خسته وکوفته می رسی و در را باز می کنی و می ای من خانه نیستم
وای خدا کند که زود برسم...برایت غذا گذاشته ام روی بخاری سالادی هم هست که با کاهوهای مانده درست کردم ... گوجه فرنگی نداشتیم... پولهایم را لازم داشتم.. تو ببخش.. خوب حالا راننده اتوبوس زده روی تر مز وهمه روی زمین دراز شده اند کنسرو ادمیزاد؟ شاید اگر تو بودی... چقدر به تو فکر می کنم... به اینکه چطور خوشحالت کنم چی بخرم؟ راستی ببخش که دیر بیاد هدیه افتادم. البته چیزی هم در بساط نداشتم. واین یک ذره پول را از تک تک لقمه های هر روز مان زده ام. خوب اول زندکی همشه سخت است...ولی حتما تعجب می کنی هدیه را ببینی اول می خندی بعد هم کاغذش را پاره می کنی و...باید یک هدیه خوب باشد یک چیزی که خوشحالت کند و لازم داشته باشی وخیلی هم قشنگ باشد پیراهن که نداری دیروز برای پیدا کردن دکمه های که به درد پیراهن ابیت بخورد دو ساعت مغازخرازی سر کو چه را گشتم...پیرمرد بیچاره لبخند می زد فکر کرده بود دیوانه شدهام... راننده دوباره روی تر مز می زند وسرم محکم می خورد به میله یک نفر از قسمت مردانه بلند صلوات می فرستد. شاید کسی حالش بد شده... اینجا همه به هم وصل شدهاند که باد نبردشان. راننده هم پایش را از گاز بر نمی دارد تا دل و روده مان را به هم بریزد. واقعا که به فکر ماست... نخند نخند... برایت پیراهن می خرم به رنگ ابی اسمانی یا سورمه ای . خیلی وقت است که دلت می خواهد نه؟ شاید کمر بند خریدم کمر بند سیاهی که داشتی انقدر پاره وپوره بود که دلم نیومد نگه دارم ...انداختم توی سطل اشغال . البته تو به روی خودت نیاوردی اما میدانم که خوشت نمی اید که کمر بند قهوهای را با پیراهن ابی وشلوار خاکستری بپوشی. واقعا مسخره می شود مدانم که شکایت نمی کنی اما اخمی می کنی وروی پیشانیت ... وای راننده جیغ می زند که ایسگاه اخر است ومن هم اینجوری مپل خل ها با خودم حرف می زنم باید پیاده شوم روسری پشمی ام را محکم می کنم . دست می کشم رو مانتوم وراه می افتم.... پاها یم سبک شده حال خوبی است انگار کیفم هم سبک شده وماتم می برد ... به دور وبرم نگاه می کنم بعد بر می گردم واتوبوس صورتی دوطرفه را نگاه میکنم که می رود و بین ماشین ها گم می شود اب دهنم را قورت می دهم... گلویم می سوزد دست می کنم تو جیب مانتو چند صد تومانی دارم خوب برایت گوجه فرنگی می خرم ویک کیک کشمشی کوچک برای عصر دوتای باهم شمع فوت کنیم چای می خوریم و می خندیم ... راه می افتم که به اتوبوس بعدی برسم روی گونه ام یک قطره اشک می لغزد شاید گریه کنم شاید هم نه.................................... خیلی بی انصافی بود

عشق

baranebaharii — Sun, 08 Apr 2007 15:58:47 GMT

'گاه چون ماری در دل می خزد

وزهر خود را ارام در ان می ریزد

گاه یک روز تمام چون کبوتر

بر لبه پنجرات کز می کند

وخرده نان می چیند

گاه از درون گلی خواب الود بیرون می جهد

وچون یخ نمی بر گلبرگ ان می در خشد

وگاه حیله گرانه تورا از هر انچه شاد است ارام دور می کند

گاه در ارشه ویلون می نشیند و در نغمه غمگین ان هق هق مکند

و گاه زمانی که نمی خواهی باورش کنی

در لبخند یک نفر جا خوش می کند

راز شب

baranebaharii — Mon, 26 Mar 2007 16:03:18 GMT

مرا دوست نداری

baranebaharii — Wed, 07 Mar 2007 14:51:15 GMT

مرا دوست نداری

موضوع بسیار ساده است وروشن

هرکس ان را می فهمد

تو مرا دوست نداری

و هرگز دوست نخواهی داشت

من چراچنین دلبسته ام

به مردی که کاملا بیگانه ؟

چرا شامگاهان چنین از ته دل برایت دعا می کنم

چرا دوستم را کودک موطلائ را شهر محبوبم را سرزمینم راترک کرده ام

ودر خیابانهای این پایتخت بیگانه

چون کولی سیاهپوش سرگردانم

اما چه زیباست

اندیشه دیدار دیگر با تو؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

او حسود بود

baranebaharii — Sat, 24 Feb 2007 14:56:12 GMT

او حسود بود نگران واسیب پذیر

دوستم داشت

چون بتی مقدس

اما پرنده سفیدم را کشت

تا دیگر نتواند از گذشته نغمه سرای کند

شامگاهان پا درون اتاق نگذاشت گفت

عاشقم باش... بخند شعر بگو

من پرنده شا د را

در کنار درخت صنوبر چال کردم

وقول دادم دیگه گیریه نکنم

اما دل من تبدیل به سنگ شد

وپرنده ترانه شیرین خود را

همیشه وهمه جا تنها در گوش من خواند...........................

عکس انجلا جولی

baranebaharii — Sat, 24 Feb 2007 13:54:50 GMT